آینده یک میلیارد نفر در جنوب آسیا به پیمان آب بستگی دارد

[NEW DELHI] بر اساس یک تحلیل جدید، برای کاهش اثرات تغییرات آب و هوایی بر سه حوزه رودخانه کلیدی در جنوب آسیا – برهماپوترا، سند و گنگ – به همکاری بهتری نیاز است.

این سه رودخانه امنیت غذایی و آب را برای نزدیک به یک میلیارد نفر در برخی از آسیب پذیرترین جوامع آسیا تامین می کنند و همچنین پشتوانه سیاست های صنعتی و صنعتی در یکی از پرجمعیت ترین و حساس ترین مناطق جهان از نظر ژئوپلیتیکی هستند.

در مجموعه‌ای از گزارش‌ها، دانشمندان خواستار اقدام مشترک برای رسیدگی به آنچه فقدان برنامه‌ریزی، تحقیق، همکاری و اشتراک داده‌ها در این حوضه‌ها می‌دانند، هستند که بر فشار فزاینده بر منابع آبی در منطقه هیمالیا هندوکش ناشی از افزایش جمعیت و برجسته‌تر است. افزایش دما هستند

برای مدت طولانی، امنیت آب به عنوان یک بازی حاصل جمع صفر به تصویر کشیده شده است، اما همانطور که این تحقیق نشان می دهد، برای کشورها و ذینفعان با علایق مختلف امکان شناسایی زمینه های همکاری وجود دارد.

راسل رولاسون، نویسنده اصلی، گزارش ایندوس

گزارش‌های منتشر شده توسط مرکز بین‌المللی توسعه یکپارچه کوهستان و مشارکت آب استرالیا در 20 مارس در کاتماندو نشان می‌دهد که همکاری بین کشورهای ساحلی (کشورهای کنار حوزه‌های آبخیز) برای استراتژی‌های انرژی پایدار، امنیت آب و مقاومت در برابر بلایا حیاتی است.

آنها هشدار می دهند که رویکردهای فعلی خطر بی ثباتی و بحران را افزایش می دهد.

راسل رولاسون، نویسنده اصلی گزارش ایندوس، گفت: “برای مدت طولانی، امنیت آب به عنوان یک بازی حاصل جمع صفر به تصویر کشیده شده است، اما همانطور که این تحقیق نشان می دهد، برای کشورها و ذینفعان با علایق مختلف امکان شناسایی زمینه های همکاری وجود دارد. – حفاظت از جوامع آسیب پذیر، حفظ اکوسیستم های تنوع زیستی و اقتصادهای در حال رشد.”

گزارش در برهماپوترا تعدادی از چالش ها از جمله افزایش ظرفیت سازمانی، ترویج تحقیق و نظارت و اجرای اقدامات موثر کنترل سیل را شناسایی کرد.

تجزیه و تحلیل در Ind و گنگدر همین حال، رقابت رو به رشد برای انرژی آبی، ناامنی غذا و آب و شکاف داده ها را به عنوان چالش هایی که باید بر آن غلبه کرد، برجسته می کند.

نقشه ای که رودخانه های اصلی را نشان می دهد که از طریق هند و کشورهای همسایه می گذرند. اقتباس شده از ویکی‌مدیا کامانز.

هر سه گزارش به نیاز به استفاده از علم برای ایجاد اعتماد، بهبود حاکمیت حوضه و جوان‌سازی توافق‌های موجود برای افزایش انعطاف‌پذیری آب و هوا اشاره می‌کنند.

Anamika Barua، استاد اقتصاد محیط زیست در IIT Guwahati در هند، گفت: «یک موضوع مشترک در سراسر جهان [all these] استخرها عدم همکاری است.

“بنابراین کشورهای ساحلی باید هر چه زودتر اقدام مشترک را جدی بگیرند. اما برای تحقق این امر، جامعه علمی باید با کمک رسانه ها، روایت های مثبتی را پیرامون این حوضه ها ایجاد کند، حوزه ای که ظرفیت سازی نیز مورد نیاز است.

به اشتراک گذاری داده ها، گفتگوی باز

این تحلیل خواستار اشکال جدیدی از همکاری از طریق اجرای رویکردهای “مدیریت یکپارچه حوضه رودخانه” (IRBM) است که رویکرد “کل حوضه” را برای برنامه ریزی رودخانه اتخاذ می کند. IRBM بر اساس افزایش در دسترس بودن و اشتراک گذاری داده های با کیفیت بالا و قابل اعتماد در مورد دسترسی به آب، تنوع زیستی، آلودگی و سایر شاخص های بهداشت محیط و همچنین خطراتی مانند بلایای طبیعی است.

نویسندگان گزارش می‌گویند که در IRBM، بحث‌های مربوط به آب برای گروه‌های ذینفع گسترده‌تر، به‌ویژه دارندگان دانش محلی و بومی و جوامع آسیب‌پذیر، از جمله افراد دارای معلولیت و گروه‌های طبقه پایین باز است.

محققان به حوضه مکونگ به عنوان نمونه ای از همکاری موفق بین کشورهای ساحلی اشاره کردند.

حوضه رودخانه سند حدود 3200 کیلومتر امتداد دارد و منبع اصلی آب برای آشامیدن، نیازهای خانگی، آبیاری و تولید انرژی برای 268 میلیون نفر است.

رودخانه سند در لاداخ هیمالیا. عکس از: اطهر پرویز

در گزارش ایندوس آمده است: «تغییر بارندگی، آسیب‌پذیری در برابر رویدادهای فاجعه‌بار و افزایش تنوع در دسترس بودن آب بر هر چهار کشور حوضه – افغانستان، چین، هند و پاکستان» تأثیر می‌گذارد.

این گزارش افزود که در هند و پاکستان، که منابع آب در حال حاضر کم است و ظرفیت ذخیره سازی کم است، پیش بینی می شود تقاضای آب تا سال 2047 تا 50 درصد افزایش یابد و تغییرات آب و هوایی به تنهایی مسئول 15 درصد افزایش تقاضا است.

سیل، خشکسالی در حال تشدید است

تقریباً کمتر از نیمی از جمعیت هند و تقریباً تمام جمعیت 29 میلیونی نپال در حوضه گنگ زندگی می کنند، همانطور که میلیون ها نفر در بنگلادش زندگی می کنند.

گزارش گنگ می‌گوید: «برخی از فقیرترین و حاشیه‌نشین‌ترین جمعیت‌ها در جنوب آسیا در کناره‌های رودخانه زندگی می‌کنند و برای ماهیگیری، گردشگری و خدمات اکوسیستم آبی برای امرار معاش به آن وابسته هستند.

وی افزود: در حال حاضر سیل‌های فاجعه‌بار هر ساله رخ می‌دهد و در فصول خشک کم‌آبی و خشکسالی در حال حاضر رایج است. هر دو به دلیل تغییرات آب و هوایی احتمالاً از نظر فراوانی و شدت افزایش می یابند.

این در حالی است که حدود 114 میلیون نفر به آن وابسته هستند حوضه رودخانه برهماپوترا برای آب، برق، غذا، کشاورزی و شیلات: 58 میلیون در بنگلادش، 39 میلیون در هند، 16 میلیون در چین و 700000 در بوتان.

محققان آن را به عنوان “یکی از پرجمعیت ترین و کمتر توسعه یافته ترین مناطق جهان” توصیف می کنند که دو کانون تنوع زیستی را در بر می گیرد.

آنها هشدار می دهند که تقاضای فزاینده برای غذا، انرژی و آب در کشورهای حوضه، منابع آبی و مناطق حفاظت شده از تنوع زیستی رودخانه را تحت فشار قرار می دهد.

گزارش جداگانه ای یونسکو که هفته گذشته (22 مارس) منتشر شد، هشدار داد که تنش ها بر سر آب، درگیری ها را در سراسر جهان تشدید می کند و از کشورها خواست همکاری های بین المللی و توافق نامه های حفظ صلح فرامرزی را تقویت کنند.

در حالی که بیش از 3 میلیارد در جهان به آبی که از مرزهای ملی می گذرد وابسته است، تنها 24 کشور برای تمام آب مشترک خود قرارداد همکاری دارند.

این قطعه توسط بخش آسیا و اقیانوسیه SciDev.Net تولید شده است.