شدت میستوما در هند به لنز One Health نیاز دارد

[JODHPUR, INDIA, SciDev.Net] یک کشاورز 60 ساله هندی به دو عفونت مبتلا شد – یکی در پا پس از مجروح شدن توسط سم گاو، دیگری در باسن پس از ساییده شدن توسط خار در مزرعه سه سال بعد.

آزمایش‌های آزمایشگاهی در یک مؤسسه تحقیقاتی پزشکی در کلکته نشان داد که دو گونه مختلف از قارچ‌های خاک مسئول هستند، اما هر دو منجر به یک بیماری می‌شوند: مایستوما.

مایستوما، همچنین به عنوان پای مادورا شناخته می شود، یک بیماری استوایی نادیده گرفته شده (NTD) است که بیشتر کارگران کشاورزی و دامداران را در کشورهای با درآمد کم و متوسط تحت تاثیر قرار می دهد. افراد زمانی آلوده می شوند که باکتری ها یا قارچ های محیط پس از سوراخ یا بریدگی وارد بافت زیر پوست شوند. این بیماری که اغلب با یک آسیب کوچک شروع می شود، به تدریج بافت و استخوان را از بین می برد.

مورد غیرمعمول مایستومای همزمان در یک بیمار، که در مطالعه‌ای در سال 2021 ثبت شد، بینشی را در مورد معمایی ارائه می‌دهد که دانشمندان هنوز در تلاش برای حل آن هستند: بین مواجهه با این موجودات در محیط و ابتلا به بیماری چه اتفاقی می‌افتد؟

در راجستان، کشاورز 65 ساله، بابورام بیشنوی، مزارع باجرا (ارزن مروارید) و گندم خود را در روستای کتاسار برای چندین دهه با پای برهنه کشت می‌کند و پوست خود را در معرض باکتری‌ها و قارچ‌های ساکن خاک قرار می‌دهد. در مقطعی به میستوم مبتلا شد.

چیزی که سال‌ها پیش با دانه‌های کوچک روی پای راست او شروع شد، به تدریج به تورم و ترشح عمیق تبدیل شد و هر فصل بارانی بدتر می‌شد.

بیشنوی گفت: در طول باران، پوست شروع به کنده شدن می کند SciDev.Net، همچنین به یاد می آورد که چگونه آب باران مرتباً پای راست او را هنگام کار ملتهب می کرد.

یک ماموریت بهداشتی

مواردی از این دست با توسعه مأموریت ملی یک سلامت خود (NOHM) که هدف آن ادغام نظارت بر بیماری در بخش های انسانی، حیوانی و محیطی است، حادتر می شوند.

هند قبلاً تجربه ای در معرفی خطرات زیست محیطی و حیوانی در نظارت بر بیماری دارد. لپتوسپیروز، یک عفونت باکتریایی که از طریق ادرار حیوانات آلوده منتشر می شود، دارای یک برنامه کنترل ویژه است که نظارت را با همکاری بین بخش دامپزشکی و کشاورزی ترکیب می کند. NOHM همچنین آن را در زمره بیماری هایی قرار داده است که نظارت بر آنها تشدید می شود.

با این حال، میستوما در حال حاضر هیچ مکانیسم نظارت ملی قابل مقایسه ای ندارد و سازمان بهداشت جهانی (WHO) می گوید سیستم های نظارتی برای آن وجود ندارد.

برای بیماری ناشی از موجودات موجود در خار و خاک گیاه، این یک سوال اساسی ایجاد می کند: استراتژی One Health هند چگونه می تواند خطرات پیش روی نیروی کار کشاورزی را بدون ترسیم اکولوژی که در آن پاتوژن ها رشد می کنند، برطرف کند؟

این را آرونالوک چاکرابارتی، رئیس سابق انجمن بین المللی قارچ شناسی انسان و حیوانات گفته است. SciDev.Net: مایکتوما اساساً یک بیماری محیطی است که عواملی مانند خشکی، دما و رفتار جمعیتی در شیوع بیماری مؤثر است.

به نظر می رسد که عوامل مایکتوما در دماهای بالاتر رشد می کنند. همانطور که شرایط محیطی تغییر می کند، ما باید درک کنیم که آیا این ممکن است بر محل بروز بیماری تأثیر بگذارد یا خیر.

شکاف های دانش

اگرچه در اوایل سال 1842 در هند ثبت شد و در سال 2016 توسط WHO به عنوان NTD اعلام شد، شکاف های دانش قابل توجهی در مورد میستوما باقی مانده است.

احمد فهال، بنیانگذار و رئیس مرکز تحقیقات مایستوما در سودان، گفت: «سوالات زیادی در مورد مسیر انتقال میستوما وجود دارد، اما وضوح کمی وجود دارد. SciDev.Net. این مرکز تحقیقاتی در بیمارستان دانشگاه سوبا، خارطوم، مرکز همکاری سازمان جهانی بهداشت برای میستوما است.

فهال افزود: «چرا همه افرادی که در معرض این عوامل قرار می‌گیرند به مایستوما مبتلا نمی‌شوند؟ چرا در بسیاری از بیماران سابقه ضربه (خنجر، بریدگی) وجود ندارد؟ دقیقاً چگونه عفونت رخ می دهد؟

کارشناسان بر این باورند که رویکرد One Health، که سلامت انسان، حیوان و محیط را گرد هم می‌آورد، می‌تواند به رسیدگی به عوامل محیطی و اجتماعی گسترده‌تر شکل‌دهنده mycetoma و حمایت از استراتژی‌های کنترل پایدار کمک کند.

فهال گفت: از خاک، پوشش گیاهی خاردار و کود حیوانی گرفته تا تغییر شرایط محیطی، میستوم یکی از قوی‌ترین نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد چرا رویکرد One Health برای مدیریت بهتر آن ضروری است.

قارچ های اولویت دار

میستوما زمانی ایجاد می‌شود که باکتری‌ها (که منجر به اکتینومیستوم می‌شود) یا قارچ‌ها (یومیستوما) از طریق شکاف‌های پوستی وارد بدن می‌شوند، اغلب پس از خراشیدن توسط خار یا جراحات جزئی. اندام تحتانی در 77 درصد موارد تحت تأثیر قرار می گیرد.

از میان بیش از 80 میکروارگانیسمی که باعث میستوما می شوند، 69 میکروارگانیسم قارچ هستند. در سال 2022، WHO قارچ های ایجاد کننده یومیستوما را به عنوان پاتوژن های با اولویت به لیست قارچ های اولویت دار خود اضافه کرد.

هر دو نوع میستوم با سه گانه کلاسیک تورم بافت، اشک ریزش سینوس ها و ترشحات دانه ای یا چرک ظاهر می شوند، در حالی که ممکن است با پیشرفت بیماری درد ایجاد شود. درمان یومیستوما دشوار است زیرا عوامل ضد قارچی به خوبی به توده های متراکم دانه های قارچی نفوذ می کنند.

مراحل پیشرفته بیماری معمولا منجر به عفونت های مکرر و قطع عضو و در موارد شدید منجر به مرگ می شود. اکتینومیستوما با ترکیبی طولانی مدت از آنتی بیوتیک ها درمان می شود و اگر به موقع تشخیص داده شود، اغلب قابل درمان است.

عوامل اقلیمی

میستومای قارچی در مناطق خشک مانند سودان و شمال هند شایع تر است، در حالی که نوع باکتریایی آن در مناطق مرطوب و گرمسیری مانند مکزیک رایج است.

هند بیشتر منعکس کننده این شکاف است، با مطالعات نشان می دهد که راجستان بیشتر عفونت های قارچی را گزارش می کند، در حالی که چندین ایالت مرطوب تر مانند آندرا پرادش، مادهیا پرادش، تامیل نادو و بنگال غربی موارد باکتریایی بیشتری را گزارش می کنند.

حتی در راجستان که بیشترین موارد را در هند دارد، انواع عفونت ها با آب و هوا تغییر می کند.

چاکرابارتی گفت: “در غرب راجستان، به ویژه در جودپور، موارد بیشتری از یومیستوما یافت می شود. در شرق راجستان، مانند بهاراتپور که مرطوب تر است، اکتینومیستوما شایع است.”

برای چندین دهه، این پویایی خاک و بارندگی بیماری را در مناطق قابل پیش بینی و متمایز نگه داشت. امروزه محققان می گویند این خطوط در حال محو شدن هستند.

تغییر الگوهای بیماری

بورنا نیاوکه-آنوکه مستقر در کنیا، رئیس برنامه میستوما در Drugs for Neglected Diseases (NDIDiiti) گفت: “برای طولانی ترین زمان، میستومای قارچی با مناطق خشک و میستومای باکتریایی با مناطق سبزتر همراه بود. اما با تغییرات آب و هوایی و مداخلات انسانی مانند آبیاری، شاهد تغییر این الگوها هستیم.”

آنوک افزود، با این حال، در این مرحله، شواهدی برای تغییرات اپیدمیولوژیک مرتبط با تغییرات آب و هوایی “عمدتاً اطلاعات حکایتی از محققان است.” او معتقد است که اگر میستوما توسط دولت هند به عنوان یک بیماری قابل اطلاع اعلام شود، این پیوندها می تواند بهتر مورد توجه قرار گیرد، به این معنی که موارد باید به مقامات بهداشتی گزارش شود.

بدون شبکه‌های نظارت رسمی، محققان به مطالعات منطقه‌ای منتشر شده و سوابق بیمارستانی تکیه می‌کنند تا چگونگی انجام این تغییرات محیطی در سراسر کشور را با هم ترکیب کنند.

صحرای تار در راجستان از دیرباز با آب و هوای گرم و خشک، بارندگی کم و پوشش گیاهی خاردار گسترده، شرایط مساعدی را برای Eumycetoma فراهم کرده است.

از آنجایی که آبیاری از کانال ایندیرا گاندی بخش‌هایی از صحرای خشک را به زمین‌های کشاورزی سبزتر و مرطوب‌تر تبدیل کرد، محققان محلی تغییری را در بروز نسبی دو شکل میستوما ثبت کردند. نسبت میستوم های قارچی به باکتریایی از 4:1 در سال 2001 به کمتر از 2:1 در سال 2005 کاهش یافت.

با این حال، چاکرابارتی هشدار داد که نتایج این مطالعه بی‌نتیجه است، زیرا این مطالعه فقط بر اساس بیماران مبتلا به میستوما است که به مراکز مراقبت عالی رسیده‌اند.

افزایش عفونت های قارچی

یوگی راج جوشی، مدیر اضافی S.N. کالج پزشکی جودپور می گوید بر اساس موارد گزارش شده در کالج، اکنون احتمالاً تعادل بین عفونت های قارچی و باکتریایی از 3:1 قبل از سال 2010 به 3:2 تغییر کرده است. کالج دولتی ده بیمارستان متصل دارد و به عنوان یک مرکز گرهی برای مراقبت از میستوما در غرب راجستان عمل می کند و ماهیانه دو تا سه مورد را گزارش می کند.

جوشی توضیح داد: “دلیل احتمالی تغییر الگوهای آب و هوایی در غرب راجستان است که هر روز مرطوب تر می شود. با این حال، این تنها پس از یک مطالعه تجربی قابل تشخیص است.”

به طور مشابه، یک مطالعه مدل‌سازی فضایی توسط فهال و تیمش که شامل بیش از 7800 بیمار بود، نشان داد که نزدیکی به آب، رطوبت خاک و خشکی بر اینکه ساکنان مرکز و جنوب شرقی سودان و در امتداد رود نیل مبتلا به قارچ‌ها یا باکتری‌ها می‌شوند، تأثیر می‌گذارد.

برخلاف سایر کشورهای بومی مانند سودان و مکزیک، درک هند از پاتوژن‌های میستوما محدود است و مطالعه راجستان تنها مطالعه میدانی است که پاتوژن را در خارج از دیوارهای بیمارستان مطالعه می‌کند.

NOHM هند که در فوریه 2024 تصویب شد، بیش از 16 وزارتخانه یا بخش را برای هماهنگی سلامت انسان، حیوانات و محیط زیست گرد هم می آورد. با این حال، به نظر نمی رسد NTD ها جزء عملیاتی اصلی این چارچوب One Health باشند.

برنامه‌های کنونی مرکز ملی کنترل بیماری‌های One Health عمدتاً بر روی بیماری‌های مشترک انسان و دام مانند هاری و لپتوسپیروز تمرکز دارند، در حالی که برنامه‌های ویژه NTD مانند فیلاریازیس لنفاوی و جذام به طور جداگانه عمل می‌کنند. در همین حال، mycetome خارج از هر دو چارچوب باقی می ماند.

بررسی ادبیات گزارش‌ها و مجموعه‌های پرونده از سال 1876 تا 2019، 19494 مورد را در سراسر جهان تجزیه و تحلیل کرد و بیشترین آمار را از سودان (10608) و پس از آن مکزیک (4155) و هند (1116) یافت.

چاکرابارتی در تحلیلی مشترک از ZNT آسیای جنوب شرقی خاطرنشان می کند: علاوه بر این، تعداد واقعی موارد در هند به دلیل نظارت محدود در سطح ملی یا منطقه ای ناشناخته است.

قرار گرفتن در معرض روزانه در پرواز

در حالی که بیشنوی در مزارع باجرا و گندم خود به میستوم مبتلا شد، او می‌گوید که اطرافیانش مبتلا نشدند.

برای توضیح اینکه چرا برخی از افراد در مناطق بومی به NTD های پوستی مبتلا می شوند در حالی که برخی دیگر سالم می مانند، محققان به مفهوم گسترده تری روی آورده اند: قرار گرفتن در معرض – مجموع قرار گرفتن در معرض محیط و شیوه زندگی یک فرد در طول زندگی و چگونگی تأثیر این عوامل بر سلامت.

هنگامی که عفونت بیشنوی در سال 2024 شیوع پیدا کرد، یک داروساز روستایی در نزدیکی بیکامپور تورم را با یک مشت قرص ژنریک رد کرد. کشاورز ماه‌ها درد و ترخیص بدتر را تحمل کرد و به کشت مزارع خود ادامه داد تا سرانجام به بیمارستان MDM در جودپور رسید. او مبتلا به اومیستوما تشخیص داده شد و باید برای درمان بستری می‌شد که فعالیت‌های کشاورزی او را مختل کرد.

جوشی که همچنین سرپرست بخش آسیب شناسی کالج خود است، گفت: “ارگانیسم هایی که باعث میستوما می شوند به طور قابل توجهی مقاوم هستند.”

آنها می توانند در شرایط سخت محیطی مانند گرمای شدید دوام بیاورند و قبل از اینکه وارد بدن میزبان شوند، برای مدت طولانی در حالت غیر فعال باقی بمانند.

زخم های سم و شاخ

صدمات مستقیم دام – مانند ضربه سم، ساییدگی شاخ یا خراش – می تواند مسیرهایی را برای ورود پاتوژن های مرتبط با خاک به بدن فراهم کند.

هنگامی که توالی یابی DNA در روستاهای بومی سودان انجام شد، مادورلا میستوماتیس در تمام خانواده‌های بیمار یافت شد و به ویژه در خاک، سرگین و دیوارهای خانه‌های گلی رایج بود، که نشان می‌دهد خاک آلوده، فضولات حیوانات و خانه‌هایی که با این مواد ساخته شده‌اند ممکن است در مواجهه با میستوما نقش داشته باشند، در حالی که خارها ممکن است به عنوان ناقل انتقال عمل کنند.

فهال گفت کود حیوانی به عنوان “محیط غنی برای رشد این موجودات” عمل می کند. او گفت که آلودگی احتمالاً از خاک بوده است نه اینکه روده حیوان در کود ریخته شود.

در همین حال، چندین کشور شروع به گزارش عفونت اومیستوما در حیواناتی مانند اسب، ببر، گاو، سگ و گربه کرده‌اند.

برخی از گونه های قارچی که حیوانات را آلوده می کنند همان ارگانیسم هایی هستند که مسئول بیماری در انسان هستند. بنابراین، محققان خواستار نظارت بیشتر دامپزشکی برای درک انتقال و دامنه میزبان آنها هستند.

بلایای طبیعی

به گفته فهال، بلایای طبیعی یکی از عواملی است که می تواند بر انتقال اثر بگذارد.

وی تصریح کرد: در زمان بلایا ممکن است سیستم بهداشتی از هم پاشیده شود و افراد در معرض عوامل متعدد مرتبط با میستوم از جمله پاتوژن ها و آسیب ها قرار بگیرند.

یک گزارش موردی در سال 2025 از دانشگاه کالیفرنیا یک گیرنده پیوند کلیه را توصیف کرد که به مایستوم مبتلا شد. ناشی از راغوکوماریا، قارچی که قبلاً در مانگروها یافت می شد و هرگز به انسان مبتلا نمی شد.

محققان با استفاده از توالی یابی نسل بعدی، عفونت را به کار امدادرسانی قبلی بیمار در جنگل های حرا دریای کارائیب بیش از یک دهه قبل ردیابی کردند. نویسندگان هشدار می دهند که سیل های مکرر می تواند زیستگاه اسفنج های دریایی را گسترش دهد. این تغییر خطرات قرار گرفتن در معرض را افزایش می دهد، به خصوص برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.

نمایان شدن میستوما

فهال با فراخوان یک رویکرد چند بخشی گفت: “ما به یک سیستم جامع شامل پزشکان، اپیدمیولوژیست ها، آماردانان و کارشناسان محیطی نیاز داریم که برای یک سیستم نظارت بهداشتی اختصاص داده شده به میستوما با یکدیگر همکاری کنند.”

در هند، تجربه گجرات با سایر بیماری های عفونی نشان می دهد که چنین هماهنگی امکان پذیر است. در یک کارگاه NOHM در ژوئن 2025، ایالت خاطرنشان کرد که موارد لپتوسپیروز در طول زمان از 916 مورد در سال 2011 به 22 مورد در سال 2024 کاهش یافته است زیرا بخش‌ها شروع به همکاری با یکدیگر روی داروهای پیشگیرانه، آزمایش‌های خون برای ردیابی عفونت و اشتراک‌گذاری داده‌ها کردند. تعداد مرگ و میرهای مرتبط از 177 مورد در سال 2011 به پنج مورد در سال 2024 کاهش یافته است.

چاکرابارتی، که همچنین ریاست انجمن تحقیقات عفونت قارچی مستقر در PGI Chandigarh را بر عهده دارد، گفت که برای رسیدگی بهتر به میستوما از طریق علم پیشرفته، سیستم بهداشتی هند باید درمان میستوما را به عنوان یک بیماری حاشیه‌ای که عمدتاً در مراکز تخصصی مورد توجه قرار می‌گیرد، متوقف کند.

“بدون بودجه، کار داوطلبانه نمی تواند طولانی دوام بیاورد. این بیماری بر جمعیت های حاشیه نشین تاثیر می گذارد و تا زمانی که دولت تصمیم نگیرد آن را در اولویت قرار دهد، تاثیر واقعی آن نامرئی خواهد ماند. مانند سودان، در اینجا نیز ما به آزمایشگاه اختصاص داده شده برای میستوما نیاز داریم.”

گزارش این داستان توسط کمک هزینه MSF-DNDi برای بیماری های استوایی نادیده گرفته شده به عنوان بخشی از کمک هزینه رسانه ای MSF بدون مرز پشتیبانی می شود. این کمک هزینه گزارش دهی مستقل، بی طرفانه و بی طرف از بحران های بهداشتی و بشردوستانه را ترویج می کند.

این قطعه توسط میز جهانی SciDev.Net تولید شده است.